De Memoires Van Maigret by Georges Simenon

Author:Georges Simenon
Language: nld
Format: mobi, epub
Published: 2010-09-12T22:00:00+00:00

* * *

Nu Jubert ook niet meer kwam, werden de vrijdagavonden aan de boulevard Beaumarchais nog minder bezocht en veelal was er nu niemand om piano te spelen. Bij die gelegenheden was het Louise die speelde en sloeg ik de bladen om, terwijl er een of twee paren dansten in de eetzaal, die te groot was geworden.

Ik geloof niet dat ik aan Louise gevraagd heb, of zij met me wilde trouwen. Meestal praatten wij over mijn werk, over de politie, over het beroep van inspecteur. Ik vertelde haar hoeveel ik zou verdienen, wanneer ik eindelijk benoemd zou zijn aan de Quai des Orfevres, voegde hieraan toe dat dat nog minstens drie jaar zou duren en dat tot die tijd mijn salaris onvoldoende zou zijn om er behoorlijk een gezin van te onderhouden.

Ik vertelde haar ook van de twee, drie gesprekken welke ik had gehad met Xavier Guichard, toen al de hoogste baas, die mijn vader niet vergeten was en die me min of meer onder zijn hoede had genomen.

-Ik weet niet of je van Parijs houdt. Want begrijp wel, dat ik mijn hele leven in Parijs zal moeten slijten.

-Je kunt er even rustig leven als in de provincie, is het niet?

Eindelijk op een vrijdag trof ik niet een gast, alleen maar Geraldine, die me zelf de deur kwam opendoen in een zwartzijden japon, en die ietwat plechtig tegen me zei:

-Kom binnen!

Louise was niet in de salon. Er stonden geen schaal met koekjes, geen verversingen. Het was lente geworden, en er brandde ook geen vuur in de haard. Ik had het gevoel me nergens aan te kunnen vastklampen en ik had mijn hoed in de hand gehouden, verlegen met mijn rok, met mijn lakschoenen.

-Vertel eens, jongeman, wat zijn je bedoelingen? Dit is waarschijnlijk een van de moeilijkste ogenblikken in mijn leven geweest. De stem klonk me droog, beschuldigend in de oren. Ik durfde mijn ogen niet

opslaan, en zag, op het gebloemde tapijt enkel de zoom van een zwarte japon, de punt van een heel spits schoentje, dat daaronder uitstak. Mijn oren werden rood.

-Ik zweer u ..., stotterde ik.

-Ik vraag je niet om te zweren. Ik vraag je, of je van plan bent met haar te trouwen?

Ik keek haar eindelijk aan en ik geloof niet dat ik ooit op het gezicht van een oude vrouw zoveel vriendelijke spot heb gelezen.

-Maar natuurlijk!

Het schijnt - het is mij daarna dikwijls genoeg verteld - dat ik overeind schoot als een duveltje uit een doosje, dat ik met luider stem herhaalde:

-Natuurlijk!

Dat ik voor de derde keer haast schreeuwde:

-Natuurlijk, allicht!

Zij verhief niet eens haar stem, toen zij riep:

-Louise!

En daar kwam zij, die achter een kierende deur stond, binnen, volkomen onzeker, even rood als ik.

-Wat had ik je gezegd? zei tante.

-Hoezo? kwam ik tussenbeide. Zij geloofde het niet?

-Ik was er niet zeker van. Tante was het, die ... Laat ik maar verder gaan, want ik weet zeker dat de echtelijke censuur de volgende passage zou schrappen.

De oude Leonard zelf heeft, dat dien ik te erkennen, minder geestdrift aan de dag gelegd en hij heeft het mij nooit vergeven dat ik niet bij de Bruggen- en Wegenbouw was.

Download

Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.